’ప్రగతిశీల' కేరళలో, మహిళల ప్రాతినిధ్యం ఇప్పటికీ అత్యంత తక్కువగా ఉంది. ’In ‘Progressive’ Keralam, Women Still have abysmally low representation

 

భారత రాజకీయాల్లో ముస్లిం మహిళలు పితృస్వామ్యం, మత ఛాందసవాదం, మరియు వ్యవస్థాగత బహిష్కరణలతో కూడిన ఎన్నో ప్రతికూల పరిస్థితులను ఎదుర్కొని, 1952 నుండి లోక్‌సభలో కేవలం 18 మంది మాత్రమే సీట్లు సాధించారు," అని రషీద్ కిద్వాయ్ మరియు అంబర్ కుమార్ ఘోష్ తమ 2025 పుస్తకం 'మిస్సింగ్ ఫ్రమ్ ది హౌస్: ముస్లిం విమెన్ ఇన్ ది లోక్‌సభ'లో పేర్కొన్నారు

భారతదేశంలో ఈ దృగ్విషయం ముస్లిం మహిళలకు మాత్రమే ప్రత్యేకమైనది కాదు. భారతదేశవ్యాప్తంగా మహిళల రాజకీయ ప్రాతినిధ్యం చాలా తక్కువగా ఉంది జాతీయ మరియు రాష్ట్ర స్థాయిలలోని శాసనసభలు అధికంగా పురుషాధిక్యతతోనే కొనసాగుతున్నాయి. లింగ సమానత్వంలో తనకున్న పేరు ప్రఖ్యాతుల గురించి గొప్పలు చెప్పుకునే కేరళంలో, రాష్ట్ర శాసనసభలో మహిళల ప్రాతినిధ్యం అత్యంత తక్కువగా కొనసాగుతోంది.

అధిక అక్షరాస్యత రేట్లు, ప్రగతిశీల సామాజిక సూచికలు మరియు సాపేక్షంగా అభివృద్ధి చెందిన మానవ అభివృద్ధి కొలమానాలకు విస్తృతంగా ప్రసిద్ధి చెందిన కేరళ, రాష్ట్ర జనాభాలో సగానికి పైగా మహిళలే ఉన్నారు, మరియు ముఖ్యంగా ముస్లిం మహిళలు గత దశాబ్దాలలో విద్య మరియు సామాజిక చలనశీలతలో గణనీయమైన పురోగతిని సాధించారు. అయినప్పటికీ, వారి జనాభాకు తగినట్లు రాజకీయ ప్రాతినిధ్యంగా లేదు.

కేరళ రాష్ట్రంలో ఎన్నికల రాజకీయరంగం లో మహిళలు, ముఖ్యంగా ముస్లిం మహిళలు, తమ స్థానాన్ని పదిలపరుచుకోవడానికి తీవ్రంగా పోరాడుతున్నారు.1956లో రాష్ట్రం ఏర్పడిన తర్వాత ఏర్పాటైన మొదటి శాసనసభలో ఆరుగురు మహిళా సభ్యులు ఉండేవారు. వారిలో కమ్యూనిస్ట్ పార్టీ ప్రతినిధి మరియు ఆ శాసనసభలోని ఏకైక ముస్లిం మహిళ అయిన ఓ. ఆయిషా బీవి ఒకరు. ఆయిషా బీవి ఆ తర్వాత మొదటి డిప్యూటీ స్పీకర్ అయ్యారు—దేశంలో ఇంతటి ఉన్నత రాజ్యాంగ పదవిని ఒక ముస్లిం మహిళ అధిష్టించిన తొలి సందర్భాలలో ఇది ఒకటిగా చెప్పవచ్చు.

అయినప్పటికీ, కేరళ రాష్ట్రంలో దశాబ్దాలుగా, సాధారణంగా మహిళల ప్రాతినిధ్యంలోనూ, ప్రత్యేకంగా ముస్లిం మహిళల ప్రాతినిధ్యంలోనూ ఎటువంటి గణనీయమైన లేదా స్థిరమైన మెరుగుదల నమోదు కాలేదు. పురుషుల కంటే మహిళలే అధిక సంఖ్యలో ఉన్న కేరళంలో, వారి రాజకీయ ప్రాతినిధ్యం ఎన్నడూ 10 శాతానికి చేరలేదు.జనాభాలో సుమారు 13 శాతం ఉన్నప్పటికీ, ముస్లిం మహిళల ప్రాతినిధ్యం ఇంకా తక్కువగా ఉంది.

జనాభాలో దాదాపు 52 శాతం మహిళలు ఉన్న కేరళం రాష్ట్ర శాసనసభలో మహిళల ప్రాతినిధ్యం అత్యంత దారుణంగా ఉంది. 1957లో మొదటి శాసనసభలో ఆరుగురు మహిళా సభ్యులు ఉండగా, 2025 నాటికి ఆ సంఖ్య కేవలం 11కి పడిపోయింది. రాష్ట్ర చరిత్రలో ఏ దశలోనూ మహిళల ప్రాతినిధ్యం 10 శాతం మార్కును దాటలేదు.

కేరళంలో, స్థానిక స్వపరిపాలన సంస్థలలో 50 శాతం సీట్లు మహిళలకు రిజర్వ్ చేయబడ్డాయి. కాని కాంగ్రెస్ నేతృత్వంలోని యునైటెడ్ డెమోక్రటిక్ ఫ్రంట్‌లో రెండవ అతిపెద్ద భాగస్వామి అయిన ఇండియన్ యూనియన్ ముస్లిం లీగ్ (ఐయూఎంఎల్), తన చరిత్రలో తొలిసారిగా ఇద్దరు మహిళా అభ్యర్థులను బరిలోకి దింపింది. "ఇది ఎంతమాత్రం సరిపోకపోయినప్పటికీ, ఇది ఒక మార్పుకు సంకేతం," అని రచయిత్రి, వ్యాఖ్యాత డాక్టర్ ఖదీజా ముంతాజ్ అన్నారు.గమనించదగ్గ విషయం ఏమిటంటే, ఐయూఎంఎల్ బరిలోకి దింపిన అభ్యర్థులలో ఒకరు దళిత వర్గానికి చెందినవారు కావడం.

ఐయూఎంఎల్ (IUML)కు దాని చరిత్రలో ఎన్నడూ ఒక మహిళా ఎమ్మెల్యే లేరు. మహిళా అభ్యర్థులను నిలబెట్టాలన్న దాని ఇటీవలి నిర్ణయం, ప్రాముఖ్యతను సంతరించుకుంది.

2021 అసెంబ్లీ ఎన్నికలలో కేరళలోని మూడు ప్రధాన కూటములైన ఎల్‌డిఎఫ్, యుడిఎఫ్, మరియు ఎన్‌డిఎలలో మహిళా అభ్యర్థుల ప్రాతినిధ్యం సుమారు 15 శాతంగా ఉంది. 2026 ఎన్నికల అభ్యర్థుల జాబితాలు ఇప్పుడు దాదాపు ఖరారైనప్పటికీ, ఈ ధోరణిలో పెద్దగా మార్పు కనిపించడం లేదు.

ఇతర రాష్ట్రాలతో పోల్చి చూస్తే కేరళ వెనుకబాటుతనం మరింత స్పష్టమవుతోంది. ఛత్తీస్‌గఢ్‌లో 19 మంది మహిళా ఎమ్మెల్యేలు కలరు.  అత్యధిక నిష్పత్తిలో మహిళా శాసనసభ్యులు నమోదయ్యారు. పశ్చిమ బెంగాల్‌లో అధికార ఆల్ ఇండియా తృణమూల్ కాంగ్రెస్ 294 అసెంబ్లీ నియోజకవర్గాలలో ఏకంగా 52 మంది మహిళా అభ్యర్థులను బరిలోకి దింపింది.

అయితే, లింగ సమానత్వం, సామాజిక అభివృద్ధిలో తన విజయాల గురించి తరచుగా గొప్పలు చెప్పుకునే కేరళ సమాన రాజకీయ ప్రాతినిధ్యం అనేది ఒక సుదూర లక్ష్యంగానే మిగిలిపోయింది. దివంగత చైనా నాయకుడు మావో జెడాంగ్ చెప్పిన "స్త్రీలు సగం ఆకాశాన్ని మోస్తారు" అనే ప్రసిద్ధ సూక్తికి, రాష్ట్రంలోని రాజకీయ పార్టీల వర్గాల్లో పెద్దగా ఆదరణ లభించలేదు.

ఈద్ పై హిందూ రచయితలు, కవుల వ్యక్తీకరణలు Hindu writers' and poets' on Eid

 

శతాబ్దాలుగా, భారతదేశo వైవిధ్యం, ఐక్యత కు నిలయం. భారతదేశo లో జరుపుకునే పండుగలు మతపరమైన ఆచారాలు, సామాజిక సామరస్యానికి, మానవ సంబంధాలలోని ఆత్మీయతకు ప్రతీకలుగా నిలుస్తాయి. ఈద్ పండుగ ప్రేమ, సోదరభావం, ఆనందం తెచ్చే ఒక వేడుక.

ఈద్ పండుగను  హిందూ కవులు, గాయకులు కూడా  తమ సాహిత్య రచనలలో సోదర బంధుత్వ భావనతో చిత్రీకరించారు.హిందీ మరియు ఉర్దూ సాహిత్యంలో ఈద్ పండుగపై వ్రాయబడిన అనేక రచనలు ఉమ్మడి సంస్కృతిని లేదా 'గంగా-జమునీ తెహజీబ్'ను గుర్తుచేస్తాయి.

 కవి రామ్ ప్రకాష్ రాహి ఈద్‌ను సహనం, ఆశ మరియు ఆధ్యాత్మిక ప్రకాశానికి ప్రతీకగా అభివర్ణించారు. రామ్ ప్రకాష్ రాహి కవితలలో, ఈద్ చంద్రుడు కేవలం ఒక ఖగోళ దృగ్విషయం మాత్రమే కాదు, ఎదురుచూపుల తీవ్రమైన వేడిని భరించిన తర్వాత లభించే ప్రశాంతత యొక్క చల్లని, హాయినిచ్చే నీడ వంటివాడు.రామ్ ప్రకాష్ రాహి మాటల్లో, చీకటిని చీల్చుకుని వెలుగును చేరుకోవడంలోనూ, ఒకరి ప్రవర్తనలో సత్యసంధత, స్వచ్ఛత మరియు సామరస్యాన్ని స్వీకరించడంలోనూ ఈద్ యొక్క నిజమైన సారం ఉంది.

మరొక కవి రంగేశ్వర్ దయాల్ సక్సేనా యొక్క 'సూఫీ' ఈద్ మరియు హోలీలను ఒకే దారంలోని రెండు పోగులుగా భావిస్తూ, వాటిని కలిపి అల్లింది. రంగేశ్వర్ దయాల్ సక్సేనా దృష్టిలో, ఈ రెండు పండుగలు మానవ సంబంధాల మాధుర్యాన్ని సుసంపన్నం చేసే సందర్భాలుగా ఉపయోగపడతాయి. ఈ పండుగల సమయంలో వివక్షకు తావులేదని, పైగా ఇవి హృదయాలు ఏకం అయ్యే సమయమని రంగేశ్వర్ దయాల్ సక్సేనా నొక్కి చెబుతారు. రంగేశ్వర్ దయాల్ సక్సేనా రచనలలో, ద్వేషం, అసూయ, ఒంటరితనాన్ని పారద్రోలుతూ, ప్రేమ అనే మూసివున్న తలుపులను తెరిచే తాళంచెవిలా ఈద్ ఆవిర్భవిస్తుంది.

కవి రాజేష్ సక్లానీ రచించిన ‘ఈద్ కే దిన్’ (ఈద్ రోజున) అనే కవిత, ప్రకృతి మరియు పండుగల అద్భుత సంగమాన్ని చిత్రిస్తుంది. రాజేష్ సక్లానీ రచనలో, ఈద్ కేవలం మానవ సంబంధాలకే పరిమితం కాకుండా, ప్రకృతి అంతటా ఒక వేడుకగా విస్తరిస్తుంది. చెట్ల పచ్చదనం, పొలాల జీవకళ, ఆకాశపు ఎర్రని కాంతి, గాలిలో తేలివచ్చే పరిమళం—అన్నీ ఈద్ శుభాకాంక్షలు తెలుపుతున్నట్లుగా ఏకమవుతాయి.

భక్తి యుగానికి చెందిన గొప్ప సంగీత విద్వాంసుడు, కవి అయిన తాన్‌సేన్ కూడా ఈద్ ఆనందాలను వివరిస్తూ  ఈద్‌ను ప్రార్థనలు, భక్తి, ఉదారతల పండుగగా భావిస్తారు. తాన్‌సేన్ రచనలలో, ఈద్ కేవలం వ్యక్తిగత ఆనందానికి మూలం మాత్రమే కాదు, సమాజంలో పరస్పర గౌరవం, సద్గుణాల మార్పిడి అనే సంప్రదాయాన్ని బలోపేతం చేయడానికి ఒక అవకాశంగా కూడా కనిపిస్తుంది.

ప్రగతిశీల కవి కేదార్‌నాథ్ అగర్వాల్ ఈద్‌ను మానవ ఐక్యతకు ప్రతీకగా చిత్రీకరించారు. కేదార్‌నాథ్ అగర్వాల్ కవిత్వంలో, ఈద్ పండుగ ఒకే కొమ్మపై పువ్వులు కలిసి వికసించినట్లుగా, ఒకరినొకరు ఆలింగనం చేసుకోవడాన్ని సూచిస్తుంది. కేదార్‌నాథ్ అగర్వాల్ ఈద్ పండుగను ఇది కష్టాలు ఎదురైనా, మనల్ని నవ్వేలా చేసి, ముందుకు సాగేలా ప్రేరేపిస్తుంది.ఈద్ అనేది ప్రతి బాధ, పోరాటం ఉన్నప్పటికీ, మానవాళిని ఆశ మరియు ప్రేమ మార్గంలో స్థిరంగా నిలబెట్టే ఒక శక్తికి ప్రతీక.

కవయిత్రి శకుంతల మాథుర్, తల్లి-బిడ్డల బంధం అనే కోణం నుండి ఈద్ వేడుకను వర్ణించారు. శకుంతల కవితలో, ఈద్ ఉదయం ఒక చిన్నారి కోరికతో ఇల్లంతా సేమ్యా, కొత్త బట్టలు, కొత్త టోపీ సువాసనలతో నిండిపోతుంది. ఈద్‌ ఒక గాఢమైన గృహసంబంధమైన, కుటుంబసంబంధమైన, మరియు భావోద్వేగభరితమైన అనుభవంగా మారుస్తుంది. పిల్లాడి కళ్లలోని మెరుపు, తల్లి ప్రేమలో అల్లుకున్న మాతృ అనురాగంతో కలిసి, ఈద్ యొక్క నిజమైన సారాన్ని సజీవంగా ఆవిష్కరిస్తాయి.

కవి హిమాంశు బాజ్‌పాయ్ ఈద్‌ను ఆశల పండుగగా అభివర్ణించారు. ఈద్ చంద్రుడు ఒక కొత్త ఆరంభానికి సంకేతం ఆనందపు కాంతి నలుదిశలా వ్యాపించే క్షణం అది. మానవ హృదయంలో కొత్త ఆశను పునరుజ్జీవింపజేయడానికి ఈద్ ఒక అవకాశం. ఈద్ పండుగ మానవ స్ఫూర్తిని నిరాశ నుండి ఉద్ధరించి, ఆశ వైపు నడిపిస్తుందనే సందేశాన్ని ఆయన కవితలు తెలియజేస్తాయి.

ప్రఖ్యాత కవి, గేయ రచయిత గుల్జార్ (జన్మతః సిక్కు) చంద్రుని అద్భుత సౌందర్యంతో ఈ పండుగ పట్ల ఉండే నిరీక్షణ భావనను అద్భుతంగా ఆవిష్కరించారు.చంద్రుడు ఆలస్యంగా కనిపించడం అనేది విలువైన దాని నుండి విరహంతో కూడిన వేదనకు, ఆరాటానికి ప్రతీకగా నిలుస్తుంది. సరిగ్గా ఈ నిరీక్షణే ఈద్ ఆనందాన్ని మరింత పెంచుతుంది.

కవి హర్బన్స్ సింగ్ ‘తసవ్వూర్’ ఈద్ వెన్నెల కేవలం ఆకాశంలో కనిపించే ఒక దృశ్యం మాత్రమే కాదు, అది ఒక భావోద్వేగానుభూతి. ప్రియమైన వారి రాకతో ఆ అనుభూతికి నిజమైన పరిపూర్ణత లభిస్తుంది. 

కిషన్ కుమార్ ‘వకార్’ కవిత్వంలో కూడా, ఈద్ వెన్నెల ప్రేమకు, ఆకర్షణకు ప్రతీకగా నిలుస్తుంది.

ఈ రచయితలందరి దృక్కోణాలు ఈద్ కేవలం ఒక మతపరమైన ఆచారం మాత్రమే కాదని, మానవ విలువలకు సంబంధించిన వేడుక అని స్పష్టం చేస్తాయి. హిందూ కవులు, గాయకులు ఈద్ పండుగను బంధుత్వ భావన, భారతదేశ సాంస్కృతిక ఐక్యతకు ఒక అందమైన నిదర్శనం..ఈద్ పండుగ సందర్భంగా హిందూ కవుల రచనలు కేవలం సాహిత్య రచనలు మాత్రమే కాదు; సామాజిక సామరస్యానికి సజీవ పత్రాలు.

ఇబ్రహీం ఖలీలీ మసీదు Ibrahim Khalili Mosque

 

 

 

ఆక్రమిత వెస్ట్ బ్యాంక్‌లోని హెబ్రోన్‌లోగల  ఇబ్రహీం ఖలీలీ మసీదును ముస్లింలు, యూదులు మరియు క్రైస్తవులు అందరూ పవిత్ర స్థలంగా భావిస్తారు, ఎందుకంటే ఇది మూడు మతాల (ముస్లింలు, యూదులు మరియు క్రైస్తవులు) పితామహుడైన ప్రవక్త అబ్రహాం జన్మస్థలం.

ఇబ్రహీం ఖలీలీ మసీదు 1,400 సంవత్సరాలకు పైగా పాలస్తీనియన్ల పరిపాలనలో మసీదుగా ఉపయోగించబడుతోంది. ఇబ్రహీం ఖలీలీ మసీదులో ప్రవక్త ఇబ్రహీం, అతని భార్య సారా, వారి కుమారుడు ఐజాక్, మనవడు జాకబ్ మరియు వారి భార్యలు రెబెక్కా, లీయా అవశేషాలు ఉన్నాయి.

మస్జిద్ అల్ అక్సా నుండి సుమారు ముప్పై కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్న ఇబ్రహీం ఖలీలీ మసీదు, సారవంతమైన మరియు పచ్చని ప్రకృతి దృశ్యాలకు ప్రసిద్ధి చెందిన ప్రాంతంలో, ఇస్లామిక్ ప్రపంచంలోని ముఖ్యమైన ప్రదేశాలలో ఒకటి.

హరమ్ అల్-ఇబ్రహీం అని కూడా పిలువబడే హెబ్రోన్‌ నగరం, పాలస్తీనాలో ప్రవక్త ఇబ్రహీం స్థిరపడిన ప్రదేశంగా గుర్తించబడింది. మక్కాలోని అల్-మస్జిద్ అల్-హరామ్, మదీనాలోని అల్-మస్జిద్ అల్-నబవి మరియు అల్-మస్జిద్ అల్-అక్సా తర్వాత, ఇస్లామిక్ ప్రపంచంలో ఇది నాల్గవ అత్యంత పవిత్రమైన మసీదుగా పరిగణించబడుతుంది.

మక్కా మరియు మదీనాలను హరమైన్ అని పిలిచినట్లే, అల్-ఖుద్స్ మరియు అల్-ఖలీల్‌లను కూడా అదే పేరుతో పిలుస్తారు. హెబ్రోన్‌ నగరం పేరు, 'ఖలీల్ అల్-రహ్మాన్' (అత్యంత దయగలవాని స్నేహితుడు) అనే బిరుదుతో గౌరవించబడిన ప్రవక్త ఇబ్రహీంను నుండి వచ్చింది. ఖురాన్‌లో అత్యంత తరచుగా ప్రస్తావించబడిన ప్రవక్తలలో ప్రవక్త ఇబ్రహీం ఒకరు. ప్రవక్త అబ్రహాం హెబ్రోన్‌లో ఖననం చేయబడ్డారు.

 ఇస్లాంలో ప్రవక్త ఇబ్రహీం (అబ్రహాం)ను ఖలీల్-అల్లాహ్ అని పిలుస్తారు, దీని అర్థం "దేవుని స్నేహితుడు" లేదా "అల్లాహ్ యొక్క ఉత్తమ స్నేహితుడు". ఖురాన్ (4:125) ప్రత్యేకంగా ఇలా పేర్కొంది: తీవ్రమైన పరీక్షల సమయంలో కూడా ఇబ్రహీం చూపిన అచంచలమైన విశ్వాసం, నమ్మకం మరియు విధేయత కారణంగా అల్లాహ్ ఆయనను తన సన్నిహిత మిత్రునిగా స్వీకరించాడు

క్రీ.పూ. 1వ శతాబ్దానికి చెందిన పునాదులు గల ఇబ్రహీం ఖలీలీ మసీదు నిర్మాణం, ఒక స్మారక కట్టడంగా నేటికీ దాదాపు పూర్తిగా చెక్కుచెదరకుండా నిలిచి ఉంది. సుమారు 1.8 మీటర్ల మందం మరియు ఏడు మీటర్ల పొడవు వరకు ఉండే భారీ రాతి దిమ్మెలతో నిర్మించిన పునాది గోడలు, ఇబ్రహీం ఖలీలీ మసీదు కట్టడానికి ఒక స్మారక చిహ్నం వంటి రూపాన్ని ఇస్తాయి.

 

 

నీలగిరి పర్వత రైల్వే: 127 ఏళ్ల పురాతన యునెస్కో ప్రపంచ వారసత్వ ప్రదేశం Nilgiri Mountain Railway: 127-year-old UNESCO World Heritage site

 

ఊటీ (తమిళనాడు)

 

ఊటీ టాయ్ ట్రైన్ అని కూడా పిలువబడే నీలగిరి పర్వత రైల్వే (NMR), ఒక కొండ ప్రాంత ప్రయాణీకుల రైల్వేకు అద్భుతమైన ఉదాహరణ. 1899లో ప్రారంభించబడిన నీలగిరి పర్వత రైల్వే (NMR), అత్యంత సుందరమైన పర్వత ప్రాంతం గుండా రైలు మార్గాన్ని ఏర్పాటు చేయడానికి చేపట్టిన ఒక సాహసోపేతమైన మరియు అద్భుతమైన ఇంజనీరింగ్ ప్రయత్నం. నీలగిరి పర్వత రైల్వే (NMR), ఇంజనీరింగ్ అద్భుతం నేటికీ రైల్వే ఇంజనీరింగ్ నైపుణ్యాలకు నిదర్శనంగా నిలుస్తోంది.

చరిత్ర, ప్రకృతి సౌందర్యం మరియు ఇంజనీరింగ్ పరాక్రమం ఒకచోట కలిసే నీలగిరి పర్వత రైల్వే (NMR), యొక్క టాయ్ ట్రైన్-ఆదరణ పొందిన వారసత్వ రైల్వే, నీలగిరిలోని పొగమంచుతో కప్పబడిన పర్వతాలు, పచ్చని తేయాకు తోటలు మరియు సుందరమైన లోయల గుండా నెమ్మదిగా ప్రయాణిస్తూ, నిదానంగా మరియు ప్రశాంతంగా ఒక సంపూర్ణ అనుభూతిని అందిస్తుంది.

పాతకాలపు ఆవిరి ఇంజిన్ యొక్క గంభీరమైన శబ్దం, నారో-గేజ్ ట్రాక్‌లు మరియు సునిశితంగా తీర్చిదిద్దిన వంపులతో కలిసి, ఒకప్పటి యుగాన్ని గుర్తుకు తెస్తూ, ప్రయాణికులను గతానుభూతి మరియు అద్భుతాల ప్రపంచంలోకి తీసుకువెళుతుంది.

నీలగిరి పర్వత రైల్వే చరిత్ర 1854 నాటిది. మెట్టుపళయం నుండి కొండల పైకి రైల్వేను నిర్మించాలని బ్రిటిష్ వారు మొదటిసారిగా ప్రతిపాదనలు చేసినప్పుడు ఇది మొదలైంది. 1873లో మద్రాస్ - కోయంబత్తూర్ - మెట్టుపళయం సెక్షన్ ప్రారంభమైనప్పుడు, నీలగిరి జిల్లా ఇంజనీర్ జె.ఎల్.ఎల్. మోరాంట్, పర్వతాల పైకి రైల్వే లైన్ వేసే అవకాశాన్ని అన్వేషించడం ప్రారంభించారు.

నీలగిరి పర్వత రైల్వే లైన్ దశలవారీగా నిర్మించబడి, ప్రారంభించబడింది. మెట్టుపళయం నుండి కూనూర్ వరకు 27.34 కి.మీ. పొడవున ఉన్న రైల్వే లైన్ 1989 జూన్ 15న ప్రారంభించబడింది. కూనూర్ నుండి ఫెర్న్‌హిల్ వరకు 17.48 కి.మీ. దూరం ఉన్న రైల్వే లైన్ 1908 సెప్టెంబర్ 15న ప్రారంభించబడింది. ఫెర్న్‌హిల్ నుండి ఊటీ వరకు 1.79 కి.మీ. పొడవున ఉన్న రైల్వే లైన్ 1908 అక్టోబర్ 15న ప్రారంభించబడింది.

మెట్టుపళయం మరియు ఊటీ మధ్య 16 సొరంగాలు, 257 వంతెనలు మరియు 209 వంపులు ఉన్నాయి. ఇది భారతదేశంలోని ఏకైక 'ర్యాక్ & పినియన్' రైల్వే వ్యవస్థ మరియు ఆసియాలోనే అత్యంత నిటారుగా ఉండే రైల్వే లైన్ కూడా. నీలగిరి పర్వత రైల్వే రైలు 326 మీటర్ల నుండి 2203 మీటర్ల ఎత్తుకు చేరుకుంటూ 46 కిలోమీటర్ల దూరాన్ని ప్రయాణిస్తుంది.

మెట్టుపళయం మరియు కూనూర్ మధ్య రైళ్లను ప్రత్యేకంగా రూపొందించిన ఎక్స్ క్లాస్ స్టీమ్ లోకోమోటివ్‌లు లాగుతాయి. వాస్తవానికి, ఈ ఎక్స్ క్లాస్ స్టీమ్ లోకోమోటివ్‌లను స్విట్జర్లాండ్ నుండి దిగుమతి చేసుకున్నారు, కానీ ఇప్పుడు వాటిని తిరుచిరాపల్లిలోని గోల్డెన్ రాక్ వర్క్‌షాప్‌లో తయారు చేస్తున్నారు. కూనూర్ మరియు ఊటీ మధ్య రైలును డీజిల్ లోకోమోటివ్‌లు లాగుతాయి. నీలగిరి పర్వత రైల్వే యొక్క స్టీమ్ మరియు డీజిల్ లోకోమోటివ్‌లను కూనూర్‌లోని స్టీమ్ లోకో షెడ్‌లో నిర్వహిస్తున్నారు.

నీలగిరి పర్వత రైల్వేలో ప్రయాణికుల రైలు సర్వీసులను నడపడానికి 27 NMR కోచ్‌ల సముదాయం అందుబాటులో ఉంది. అంతేకాకుండా, ఈ సెక్షన్‌లో ట్రాక్ మరియు ఇతర ఇంజనీరింగ్ ఆస్తుల నిర్వహణకు అవసరమైన సామగ్రిని రవాణా చేయడానికి 13 వ్యాగన్లు కూడా అందుబాటులో ఉన్నాయి. ఈ కోచ్‌లు మరియు వ్యాగన్‌లను మెట్టుపళయంలోని క్యారేజ్ & వ్యాగన్ డిపో నిర్వహిస్తోంది.

నీలగిరి పర్వత రైల్వే తన అసలైన భాగాలైన స్టేషన్లు, సెమాఫోర్ సిగ్నల్ వ్యవస్థలు, లోకోమోటివ్‌లు, రోలింగ్ స్టాక్ వంటి వాటిని చాలా వరకు నిలుపుకుంది. ఇది ఇప్పటికీ పనిచేస్తున్న ఒక అరుదైన వారసత్వ విలువ కలిగిన వ్యవస్థగా నిలిచింది.

2005లో యునెస్కో, నీలగిరి పర్వత రైల్వేను 'భారత పర్వత రైల్వేల'లో భాగంగా ప్రపంచ వారసత్వ ప్రదేశంగా గుర్తించింది.

వారసత్వ ఆస్తులను పరిరక్షించడానికి మరియు ప్రోత్సహించడానికి, 2015 అక్టోబర్ 10న మెట్టుపళయంలో నీలగిరి పర్వత రైల్వే మ్యూజియంను, 2018 జూన్ 15న ఊటీలో హెరిటేజ్ మ్యూజియంను ప్రారంభించారు. ఈ మ్యూజియంలు భవిష్యత్తు కోసం గతాన్ని ప్రదర్శిస్తాయి మరియు నీలగిరి పర్వత రైల్వేను సందర్శించే పర్యాటకులను, ప్రయాణికులను ఆకర్షిస్తాయి.

మెట్టుపళయం-ఊటీ-మెట్టుపళయం మధ్య ప్రతిరోజూ రైలు సర్వీసు నడుస్తుంది. అంతేకాకుండా, కూనూర్ మరియు ఊటీల మధ్య ప్రతిరోజూ మూడు జతల రైళ్లు నడుస్తాయి. అదనంగా, వేసవి కాలంలో మరియు ఇతర సెలవు దినాలలో నీలగిరి పర్వత రైల్వేలో ప్రత్యేక రైళ్లు నడపబడతాయి.

నీలగిరి పర్వత రైల్వేలోని మెట్టుపలయం, కూనూర్, ఊటీ రైల్వే స్టేషన్లను వాటి వారసత్వ కట్టడాలు, సౌందర్యాన్ని కాపాడుతూ 'అమృత్ భారత్ స్టేషన్ పథకం' కింద పునరాభివృద్ధి చేస్తున్నారు.