న్యూఢిల్లీ:
భారతదేశం అంతటా అధిక స్థాయిలో నివాస విభజన
ఉందని, ముస్లిం మరియు షెడ్యూల్డ్ కులాల
వర్గాలు ప్రాథమిక ప్రజా సేవల లబ్యత లో అసమాన ప్రాప్యతను ఎదుర్కొంటున్నాయని ఒక
కొత్త వర్కింగ్ పేపర్ కనుగొంది.
“భారతదేశంలో నివాస విభజన మరియు స్థానిక ప్రజా సేవలకు అసమాన ప్రాప్యత” అనే శీర్షికతో కూడిన అధ్యయనం, 2011 జనాభా లెక్కలు, సామాజిక ఆర్థిక మరియు కుల జనాభా గణన మరియు ఆర్థిక జనాభా లెక్కల డేటాను ఉపయోగించి 15 లక్షల పట్టణ మరియు గ్రామీణ ప్రాంతాలను విశ్లేషించింది.
పరిశోధకులు 4 లక్షల పట్టణ బ్లాక్లు మరియు 11 లక్షల గ్రామీణ బ్లాక్లను పరిశీలించారు, ఇది జనాభాలో 63 శాతం మందిని కవర్ చేస్తుంది.
ముస్లింలు మరియు షెడ్యూల్డ్ కులాలు కలిసి 300 మిలియన్లకు పైగా ఉన్నారు. భారతీయ నగరాల్లో విభజన స్థాయిలు యునైటెడ్ స్టేట్స్లో నల్లజాతి తెల్లజాతి విభజనకు పోటీగా ఉన్నాయని అధ్యయనం కనుగొంది. పట్టణ ప్రాంతాల్లో, ముస్లిం ఒంటరితనం 0.49 వద్ద ఉంది, అంటే సగటు ముస్లిం 47 శాతం ముస్లింలు ఉన్న పొరుగు ప్రాంతం neighbourhood లో నివసిస్తున్నారు. షెడ్యూల్డ్ కులాలకు, ఒంటరితనం isolation 0.43.
ఈ విభజన రోజువారీ జీవితాన్ని ప్రభావితం
చేస్తుంది. నగరాల్లో, పూర్తిగా ముస్లిం పొరుగు ప్రాంతంలో
ముస్లిమేతర ప్రాంతం కంటే పైపుల ద్వారా నీరు లభించే అవకాశం 10 శాతం తక్కువ. సెకండరీ పాఠశాల ఉండే
అవకాశం సగం మాత్రమే.
షెడ్యూల్డ్ కుల ప్రాంతాలలో, మౌలిక సదుపాయాలలో అంతరాలు తీవ్రంగా ఉంటాయి. పైపుల ద్వారా నీటి సదుపాయం 26 శాతం పాయింట్లు తక్కువ. డ్రైనేజీ 28 పాయింట్లు తక్కువ. విద్యుత్ సదుపాయం ఏడు పాయింట్లు తక్కువ.
ఆదాయ స్థాయిలను లెక్కించిన తర్వాత కూడా ఈ అసమానతలు అలాగే ఉంటాయని పరిశోధకులు కనుగొన్నారు. స్థానిక నిర్ణయాలు సౌకర్యాలు నిర్మించే ప్రదేశాలను రూపొందిస్తున్నప్పుడు నిధులు విస్తృతంగా కేటాయించబడుతున్నందున, జిల్లా స్థాయి డేటా తరచుగా ఈ అంతరాలను దాచిపెడుతుంది.
అసమానత వీధి వీధిన పనిచేస్తుందని పరిశోధనలు చూపిస్తున్నాయి. ముస్లిం కుటుంబాలకు, పాఠశాలలు మరియు క్లినిక్లకు పరిమిత ప్రాప్యత దీర్ఘకాలిక చలనశీలత mobility ను ప్రభావితం చేస్తుంది.
ప్రజా సేవల న్యాయమైన పంపిణీని నిర్ధారించడానికి
పొరుగు స్థాయి ప్రణాళికపై ఎక్కువ శ్రద్ధ వహించాలని అధ్యయనం పిలుపునిచ్చింది.
