భారతదేశంపై మొఘలుల ప్రభావం. The Mughals Influence on India

 

 

బాబర్ మరియు ఇబ్రహీం లోధి మధ్య జరిగిన మొదటి పానిపట్ యుద్ధంలో బాబర్ విజయం సాధించి, మొఘల్ సామ్రాజ్యానికి పునాది వేశారు. మొఘలులు భారతదేశ రాజకీయ నిర్మాణాలను, సైనిక వ్యవస్థలను, సంస్కృతిని, భాషను మరియు ప్రపంచ గుర్తింపును తీర్చిదిద్దారు

భారతదేశంపై మొఘలుల ప్రభావం రాజకీయ, ఆర్థిక, సామాజిక మరియు సాంస్కృతిక రంగాలలో ఎంతో లోతైనది. క్రీ.శ. 1526 లో బాబర్ ద్వారా స్థాపించబడిన మొఘల్  సామ్రాజ్యం, భారత ఉపఖండంలో శతాబ్దాల పాటు కొనసాగి, దేశ చరిత్రను మరియు జీవనశైలిని విశేషంగా ప్రభావితం చేసింది. పర్షియన్, మధ్య ఆసియా మరియు భారతీయ సంస్కృతుల సమ్మేళనంతో ఒక సరికొత్త వైవిధ్యాన్ని మొఘలులు సృష్టించారు. భారతదేశాన్ని రాజకీయంగా ఏకం చేయడంలో మరియు పటిష్టమైన పాలన అందించడంలో మొఘలులు కీలక పాత్ర పోషించారు

మొఘలులు భారతదేశ చరిత్రకు, సమాజానికి మరియు సంస్కృతికి అద్భుతమైన సహకారం అందించారు. భారతదేశపు  ఆహారం, వస్త్రధారణ, సాహిత్యం మరియు భాషలో మొఘల్ ప్రభావం కనిపిస్తుంది. 300 సంవత్సరాల మొఘల్ పాలనలో అనేక భారతీయ భాషలు ప్రాథమిక అభివృద్ధిని సాధించాయి. మొఘల్ రాజ్యం అనువాద ప్రాజెక్టులను చురుకుగా ప్రోత్సహించింది. ప్రాంతీయ భాషల నుండి గ్రంథాలను పర్షియన్ భాషలోకి మార్చింది. పర్షియన్ నుండి ఆ రచనలు ఐరోపాకు చేరాయి, అక్కడ అవి ఆంగ్లం మరియు ఫ్రెంచ్ భాషలలోకి అనువదించబడి, చివరికి ఇతర భాషల ద్వారా భారతదేశానికి తిరిగి వచ్చాయి.

మొగలులకు ముందు ఉన్న ఢిల్లీ సుల్తానేట్ పాలకులు మిశ్రమ సంస్కృతికి దోహదపడ్డారు. మొఘలులు దానిని విస్తరించారు.

మొఘలులు రాకముందే పర్షియన్ భాష రాజాస్థాన సంస్కృతిలో వాడుకలో ఉండేది. దీనిని దాదాపు 200 నుండి 300 సంవత్సరాల పాటు ఉపయోగించారు. మొఘలులు వస్త్రధారణ, ఆహారం, మరియు దైనందిన ఆచారాల వంటి భారతీయ పద్ధతులను చాలా త్వరగా స్వీకరించారు.

నేటికీ భారతదేశంలో ప్రాచుర్యంలో ఉన్న ఎన్నో వంటకాలు మొఘలుల వారసత్వమే. బిర్యానీ, పులావ్, కబాబ్‌లు, కోర్మా మరియు షాహీ టుక్డా వంటి సుగంధ ద్రవ్యాలతో కూడిన వంటకాలు భారతీయ ఆహార శైలిలో భాగమయ్యాయి

మొఘలుల కాలం లో  కళాకారులు, వంటవాళ్ళు, చిత్రకారులు, శిల్పులు, మరియు చేతివృత్తి నిపుణులు ఇరాన్ మరియు మధ్య ఆసియా నుండి వచ్చి భారతదేశంలో స్థిరపడ్డారు. ఇది ఒక ప్రత్యేకమైన ఇండో-పర్షియన్ లేదా హిందుస్తానీ సంస్కృతిని సృష్టించింది.

మునుపటి సుల్తానేట్‌లు నియంత్రించగలిగిన దానికంటే పెద్ద భూభాగాల్లోకి మొఘలులు విస్తరించారు. ఫలితంగా, వారి ఆస్థాన సంస్కృతి విస్తృతంగా వ్యాపించింది. బెంగాల్, బీహార్ మరియు ఇతర ప్రాంతాలలోని చిన్న ప్రాంతీయ దర్బారులు మొఘల్ పరిపాలనా వ్యవస్థలను, ఆస్థాన మర్యాదలను మరియు కళా శైలులను అనుకరించడం ప్రారంభించాయి.

మొఘలులను ఎదిరించిన శక్తులు సైతం మొఘల్ సంప్రదాయాలను స్వీకరించాయి. “పాదిషా” వంటి బిరుదులు ప్రభావవంతంగా మారాయి. ఛత్రపతి శివాజీ స్వయంగా మొఘల్ రాజకీయ సంస్కృతి నుండి ప్రేరణ పొందిన సామ్రాజ్య పరిభాషను ఉపయోగించారు.

ఈ కాలంలో ఢిల్లీ కూడా హిందుస్థాన్‌కు ప్రతీకాత్మక హృదయంగా ఆవిర్భవించింది. బాబర్ స్వయంగా ఢిల్లీని హిందుస్థాన్ హృదయంగా అభివర్ణించాడు. మొఘల్ నియంత్రణ వెలుపల ఉన్న పాలకులు కూడా ఢిల్లీలోని చక్రవర్తిని గౌరవంగా సంబోధించేవారు.

మొఘలుల కాలంలో భారతీయ వాస్తుశిల్ప రంగం అంతర్జాతీయ స్థాయిలో గుర్తింపు పొందింది.ప్రపంచ వింతలలో ఒకటైన తాజ్ మహల్, ఢిల్లీలోని ఎర్రకోట, హుమాయూన్ సమాధి మరియు ఫతేపూర్ సిక్రీ వంటి అద్భుతమైన కట్టడాలను నిర్మించారు.  పెద్ద గుమ్మటాలు (Domes), మినార్లు, ఎర్ర ఇసుక రాయి (Red Sandstone) మరియు తెల్లటి మార్బుల్ ఉపయోగించడం మొఘలుల  ప్రత్యేకత.

మొఘల్ సైన్యంలో పర్షియన్, అరబిక్ మరియు స్థానిక హిందీ భాషల కలయిక ద్వారా ఉర్దూ భాష రూపుదిద్దుకుంది.మొఘలుల కాలంలో పర్షియన్ (పారశీకం) అధికారిక కోర్టు భాషగా ఉండేది. అక్బర్ కాలంలో మహాభారతం, రామాయణం వంటి అనేక హిందూ గ్రంథాలు పర్షియన్ భాషలోకి అనువదించబడ్డాయి.

హిందుస్తానీ శాస్త్రీయ సంగీతం మొఘల్ రాజాస్థానాలలో ఎంతో ఆదరణ పొందింది. సితార్ వంటి వాయిద్యాలు, తాన్సేన్ వంటి సంగీత విద్వాంసులు మొగలుల  కాలంలోనే ప్రాముఖ్యత సంపాదించారు

సర్ థామస్ రో 1615లో వాణిజ్యం కోసం అనుమతి కోరుతూ మొఘల్ దర్బారుకు వచ్చారు. మొఘల్ దర్బారు సూరత్‌లో ఒక కర్మాగారాన్ని స్థాపించడానికి ఇంగ్లీష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీని అనుమతించింది.కాలక్రమేణా, బ్రిటిష్ వారు మద్రాసు మరియు కలకత్తాలకు విస్తరించారు. 1690లలో ఔరంగజేబు పాలనలో, ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీకి గ్రామాలను మంజూరు చేసినప్పుడు కలకత్తా ఉనికిలోకి వచ్చింది.1857 వరకు, ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ నామమాత్రంగా మొఘల్ చక్రవర్తి పేరు మీద పాలించింది.

పన్నులు, పరిపాలన మరియు న్యాయ వ్యవస్థలలో స్పష్టమైన మొఘల్ ప్రభావాలు ఉన్నాయి.1830ల వరకు పర్షియన్ పరిపాలనా భాషగా కొనసాగింది.భూమి శిస్తు వ్యవస్థలు మొఘల్ పద్ధతులలోనే కొనసాగాయి. నేటికీ, బెంగాల్ మరియు అస్సాంలోని కొన్ని ప్రాంతాలు మొఘల్ పరిపాలన నుండి ఉద్భవించిన శిస్తు పరిభాషను ఉపయోగిస్తున్నాయి.

మొఘలులు ఒక భారతీయ రాజవంశం. వారు ఇక్కడే జీవించారు, ఇక్కడే మరణించారు, ఇక్కడే ఖననం చేయబడ్డారు. వారి జ్ఞాపకాలు ఈనాటికీ బలంగా నిలిచి ఉన్నాయి. వారి స్మారక చిహ్నాలు, సంస్కృతి మరియు రాజకీయ వ్యవస్థలు నేటికీ భారతదేశాన్ని తీర్చిదిద్దుతూనే ఉన్నాయి. మొఘలుల చారిత్రక వాస్తవాన్ని, భారతదేశాన్ని తీర్చిదిద్దడంలో వారి పాత్రను చెరిపివేయడం అసాధ్యం.

మొఘలుల పరిపాలన భారతదేశాన్ని ఆర్థికంగా సంపన్న దేశంగా మార్చడమే కాకుండా, విభిన్న సంస్కృతుల కలయికతో కూడిన ఒక "మిశ్రమ సంస్కృతి" (Composite Culture) ఏర్పడటానికి పునాది వేసింది

 

 

ఒకవేళ రామ్ మనోహర్ లోహియా ఈ రోజు జెన్ జెడ్ ను కలిస్తే If Ram Manohar Lohia Met Gen Z Today

 

 

విపుల్ అనేకాంత్, వికాస్ బిష్ణోయ్

రామ్ మనోహర్ లోహియా ఒకప్పుడు ఇలా అన్నారు, "లోగ్ మేరీ బాత్ సునెంగే జరూర్, లేకిన్ మేరే మార్నే కే బాద్" (ప్రజలు నా మాట తప్పకుండా వింటారు, కానీ నా మరణం తర్వాత మాత్రమే). ఒకవేళ లోహియా ఈ రోజు జీవించి ఉంటే, జెన్ జెడ్ వారు కొన్ని విచిత్రమైన మరియు అనుకోని మార్గాలలో ఆయన మాట వినడం ప్రారంభించారని లోహియా గమనించి ఉండవచ్చు.

రామ్ మనోహర్ లోహియాకు బ్యాంకు ఖాతా గానీ, సొంత ఇల్లు గానీ లేకుండా జీవించారు. లోహియా జీవితం  సామ్యవాద విలువలను కచ్చితంగా పాటిస్తూ, భౌతిక సంపదను కూడబెట్టడానికి ఉద్దేశపూర్వకంగా నిరాకరించడం నిడాoబరత  కు నిదర్శనం. జెన్ జెడ్ కూడా తరచుగా సొంత ఇంటి కంటే అద్దె నివాసానికే ప్రాధాన్యత ఇస్తారు, బ్యాంకు ఖాతాలను సున్నా లేదా కనిష్ట స్థాయిలో ఉంచుకుంటారు, లేదా భౌతిక కోరికలపై తక్షణమే ఖర్చు చేస్తారు. ఇద్దరికీ దేనినీ సొంతం చేసుకోవడానికి అయిష్టత ఉంది. లోహియాకు గానీ, జెన్ జెడ్ కు గానీ సంపదను కూడబెట్టడంపై ప్రత్యేకంగా మమకారం ఉన్నట్లు కనిపించదు. తేడా దృక్పథంలో ఉంది: లోహియా ఆస్తులను తిరస్కరించగా, జెన్ జెడ్ యాజమాన్యాన్ని తిరస్కరిస్తూనే వినియోగానికి గాఢంగా అతుక్కుని ఉంటుంది. పైపైన చూస్తే ఒకేలా అనిపిస్తుంది; కానీ లోపలి నిర్మాణం పూర్తిగా భిన్నమైనది. లోహియా భౌతిక విరక్తిని పాటించగా, జెన్ జెడ్ భౌతిక చలనశీలతను పాటిస్తుంది.

సంబంధాల విషయానికి వస్తే ఈ వ్యత్యాసం మరింత ఆసక్తికరంగా మారుతుంది.

లోహియా ఎప్పుడూ పెళ్లి చేసుకోలేదు మరియు వివాహాన్ని ఒక ప్రశ్నించలేని సామాజిక సంస్థగా తిరస్కరించారు. 1950లలో లోహియా మిరాండా హౌస్ ప్రొఫెసర్‌తో బహిరంగంగా సంబంధంలో జీవించారు - పాశ్చాత్య ప్రథమ ప్రపంచ దేశాలకు కూడా సహజీవనం అనే భావన తీవ్ర అసౌకర్యంగా ఉన్న కాలంలో ఇది ఒక అసాధారణమైన చర్య. జెన్ జెడ్ సహజీవన సంబంధాలను ఎక్కువగా అంగీకరించడం మరియు వ్యక్తిగత స్వయంప్రతిపత్తిపై వారి పట్టుదల వారిని ఆయన వైపు ఆకర్షించి ఉండవచ్చు. ఇద్దరూ వ్యక్తిగత స్వేచ్ఛకు అపారమైన విలువను ఇస్తారు మరియు వ్యక్తిగత జీవితంపై సామాజిక లేదా కుటుంబ ఆంక్షలను లేదా అధికారాన్ని ప్రతిఘటిస్తారు. అయినప్పటికీ, లోహియా ఆ స్వేచ్ఛను తీవ్రమైన భౌతిక విరక్తితో జత చేశారు. జెన్ జెడ్ అదే విరక్తి లేకుండా ఇలాంటి స్వయంప్రతిపత్తిని కోరుకుంటుంది. లోహియా వైఖరిని ఒక రకమైన ఆధ్యాత్మిక వ్యక్తివాదం అని, జెన్ జెడ్ వైఖరిని భౌతిక వ్యక్తివాదం అని పిలవవచ్చు.

వివాహంపై తిరోగమన దృక్పథాలు, లైంగిక అణచివేత వల్ల భారత సమాజం వికృతంగా మారిందని లోహియా వాదించారు. స్త్రీ శరీరాన్ని లక్ష్యంగా చేసుకుని నియంత్రించే సాధనంగా లోహియా భావించిన, స్త్రీ పవిత్రత మరియు కన్యత్వం పట్ల సమాజానికి ఉన్న వ్యామోహాన్ని లోహియా విమర్శించారు. పాతకాలపు నైతిక, పవిత్రతా ప్రమాణాల మీద కాకుండా, స్త్రీ గౌరవం మరియు పని మీద దృష్టి పెట్టాలని లోహియా నొక్కి చెప్పారు. కుల వ్యవస్థను నిర్మూలించడానికి ఆచరణాత్మక మార్గాలుగా కులాంతర వివాహాలను, కలిసి భోజనం చేయడాన్ని కూడా లోహియా సమర్థించారు. ఉన్నత, నిమ్న కులాల మధ్య జరిగే కులాంతర వివాహాలను ప్రభుత్వ ఉద్యోగాలకు ఒక అధికారిక అర్హతగా పరిగణించాలని కూడా లోహియా ప్రతిపాదించారు.

జ్ఞానవంతురాలు, పరిణతి చెందిన, ధైర్యవంతురాలు, సాహసవంతురాలు మరియు చురుకైన తెలివిగల హిందుస్థానీ మహిళకు నిజమైన ప్రతీకగా లోహియా సావిత్రిని కాకుండా ద్రౌపదినే భావించారు. భారతదేశంలోనే కాకుండా ప్రపంచం మొత్తం మీద కూడా ద్రౌపది వంటి స్త్రీని తాను చూడలేదని లోహియా అంగీకరించారు. వ్యక్తిగత సంబంధాలలో లోహియా చాలా సున్నిత మనస్కులు, గ్రహణశక్తి కలవారు మరియు నిజాయితీ, పారదర్శకత, సున్నితత్వానికి విలువ ఇచ్చేవారు. ద్రౌపది, కృష్ణుడి మధ్య ఉన్న సంబంధాన్ని లోహియా అత్యంత స్నేహబంధంగా ఆదర్శంగా భావించారు. సంబంధాలలో స్వేచ్ఛకు చిత్తశుద్ధి, పరస్పర సహకారం మరియు గౌరవం అవసరమనే లోహియా అంతర్దృష్టిని జెన్ జెడ్ (Gen Z) తరం ఉపయోగకరంగా గ్రహించవచ్చు.

వెనుకబడిన వర్గాలు, ఎస్సీ, ఎస్టీ, మహిళలు, గ్రామీణ పేదలు, మాతృభాషా వక్తలు మరియు అగ్రవర్ణాలలో (వారిని ఆయన "బూటకపు ఉన్నత కులాలు" అని పిలిచేవారు) ఆర్థికంగా వెనుకబడిన వారికి ప్రాతినిధ్యం కల్పించాలనే లోహియా దార్శనికత, జీవితకాల పోరాటం భారత రాజకీయాలను, సమాజాన్ని పునర్నిర్మించాయి. అగ్రవర్ణమైన మార్వారీ బనియా కుటుంబంలో జన్మించిన లోహియా, తన తాత్కాలిక జన్మ గుర్తింపు తనను నిర్వచించడాన్ని నిరాకరిస్తూ ఇలా ప్రకటించారు: "నేను మార్వారీ బనియా రూపంలో పుట్టాను, కానీ నన్ను నేను చంపుకోను." ఈ విధంగా లోహియా, సమానత్వం కోసం తన గుర్తింపుతో ముడిపడి ఉన్న ప్రత్యేక హక్కులను, సామాజిక శ్రేణిని రెండింటినీ త్యజించారు. లోహియా సమానత్వాన్నే జీవితంలో గొప్ప లక్ష్యంగా అభివర్ణించారు.

లోహియా యొక్క ఈ విధానం, జాన్ రాల్స్ యొక్క 'ఒరిజినల్ పొజిషన్' మరియు 'అజ్ఞానపు తెర' అనే భావనలతో ప్రతిధ్వనించింది. అంటే, ఒకరి స్వంత ప్రత్యేక హక్కులు, సమాజంలో వారి స్థానం లేదా లింగం, సామర్థ్యాలు, జాతి, లేదా భావజాలాలు వంటి ఇతర గుర్తింపుల గురించి ముందస్తు అవగాహన లేకుండా న్యాయ సూత్రాలను ఎంచుకోవడం. మనం ధనవంతులుగా పుడతామో, పేదవారిగా పుడతామో, ఉన్నత వర్గంలో పుడతామో, అణగారిన వర్గంలో పుడతామో, స్త్రీలలో పుడతామో, బహువర్గంలో పుడతామో, అల్పసంఖ్యాక వర్గంలో పుడతామో తెలియని పక్షంలో, న్యాయాన్ని ఊహించుకోవడం సులభం అవుతుంది.

గత తరాలతో పోలిస్తే జెన్ జెడ్ (Gen Z) తరం వారు వారసత్వంగా వచ్చిన గుర్తింపులను, కుల శ్రేణులను ప్రశ్నించడానికి తరచుగా ఎక్కువ సుముఖత చూపుతారు, కానీ వారు కులం విషయంలో కూడా ఇలాంటి ప్రయోగాన్నే చేయవచ్చు.

ఈ జీవితంలో కులాన్ని మార్చలేనప్పటికీ, జెన్ జెడ్ ఒక ఊహాజనిత పరిస్థితి గురించి ఆలోచించవచ్చు: ఒకవేళ ఏదైనా ఊహాత్మక గత లేదా భవిష్యత్ జన్మలో తాము వ్యతిరేక కులంలో జన్మిస్తే, లేదా మరణించిన పెద్దలు ఇప్పుడు వేరే కులంలో జన్మిస్తే - రిజర్వేషన్లు, సమాన అవకాశాలు, కుల గర్వం లేదా వివక్షపై వారి అభిప్రాయాలు అలాగే ఉంటాయా? లోహియా ఊహించిన సామాజిక న్యాయంపై మరింత నిష్పక్షపాతమైన అవగాహనకు రావడానికి, జెన్ జెడ్ అటువంటి ప్రయోగం ద్వారా ఈ కొలమానాన్ని వర్తింపజేయగలరా?

భారతదేశం 'నైరూప్యానికి, వాస్తవికతకు మధ్య పూర్తి విభజన' అనే వ్యాధితో బాధపడుతోందని లోహియా హెచ్చరించారు - ఇది సిద్ధాంతపరంగా ఉన్నతమైన భావాలను కలిగి ఉంటూ, ఆచరణలో భిన్నంగా ప్రవర్తించే ఒక మానసిక ధోరణి. మనం సమానత్వాన్ని ప్రకటిస్తాం కానీ శ్రేణిని పునరుత్పత్తి చేస్తాం. మనం స్వేచ్ఛను ప్రశంసిస్తాం కానీ మహిళల ఎంపికలను నియంత్రిస్తాం. మనం ప్రతిభను కీర్తిస్తాం కానీ వారసత్వంగా వచ్చిన ప్రయోజనాన్ని విస్మరిస్తాం.

ఒక మెరుగైన, మరింత మానవతావాద సమాజం కోసం జెన్ జెడ్ ఈ విభజనను పూడ్చగలరా? లోహియా తన "సమానత్వం యొక్క అర్థం" అనే వ్యాసంలో రాసినట్లుగా, మన హోదా కంటే పై స్థాయిలో ఉన్నవారి పట్ల సమానత్వాన్ని పాటించడం కొన్ని పరిస్థితులలో సులభం, కానీ మనకంటే తక్కువ స్థాయిలో ఉన్నవారి పట్ల సమానత్వాన్ని పాటించడం చాలా కష్టం. లోహియా లక్ష్యం కేవలం సంఖ్యాపరమైన సమానత్వం కాదు, అసమానతలను సాధ్యమైనంత ఎక్కువగా తగ్గించడం మరియు ఆనంద సూచికను గరిష్ఠ స్థాయికి చేర్చడం. కుల, లింగ వివక్షల కారణంగా భారతీయులే భూమిపై అత్యంత దుఃఖితులని ఆయన అన్నారు. జెన్ జెడ్ (Gen Z) వారు వేడుకలతో చాలా సౌకర్యవంతంగా ఉన్నట్లు కనిపిస్తున్నారు. వారు ఆనందం, స్వీయ వ్యక్తీకరణ, ప్రయాణం, విశ్రాంతి మరియు వ్యక్తిగత ఎంపికల భాషను స్వీకరించారు.

లోహియా విచారణకు విలువనిచ్చారు - ఇతరులను ప్రశ్నించినంతగా తమను తాము ప్రశ్నించుకోవడం. అంతర్గత విమర్శ కొత్త ఆలోచనా విధానాలను సృష్టించగలదని లోహియా విశ్వసించారు. జెన్ జెడ్ వారు ఇతరులను విమర్శించడంలో ఏమాత్రం వెనుకాడరు, కానీ ఆ విమర్శనాత్మక శక్తిని తమ వైపు మళ్లించగలరా అనేది మరింత కష్టమైన ప్రశ్న. మనం ఇతరుల పక్షపాతాలను ప్రశ్నించేంత తీవ్రతతో మన స్వంత ప్రత్యేక హక్కులను ప్రశ్నించగలమా?

ఈ మేధోపరమైన కృషిని చేపట్టడానికి జెన్ జెడ్ సిద్ధంగా ఉందా?

జెన్ జెడ్ యొక్క వ్యక్తివాదం మరియు స్వేచ్ఛా-ఆధారిత ఆకాంక్షలు నిజమైన ఆశలను కలిగి ఉన్నాయి. కాబట్టి, ప్రశ్న ఏమిటంటే, జెన్ జెడ్ తమ స్వేచ్ఛతో ఏమి చేస్తుంది? వ్యక్తిగత స్వయంప్రతిపత్తి కేవలం జీవనశైలి ఎంపికలకే పరిమితమైతే, అది మరింత అధునాతనమైన వినియోగదారు సమాజాన్ని మాత్రమే సృష్టించవచ్చు. కానీ ఆ స్వేచ్ఛను విస్తృత సామాజిక విముక్తి వైపు మళ్లిస్తే - భౌతికవాదాన్ని కొంత నిరాడంబరతతో, నిరంతర ఆత్మపరిశీలనతో, సామాజిక సమానత్వానికి నిబద్ధతతో పలుచన చేస్తే - అది లోహియా 2.0కి మార్గం సుగమం చేయగలదు. బహుశా అంత కఠినంగా కాకపోయినా, అలుపెరుగని లోహియా వలె విభిన్న దృక్పథాలను కలిగి, సాంకేతికంగా పుట్టుకతోనే వచ్చినా, సాంకేతిక మరియు భౌతిక ప్రలోభాలను ఎదిరించగల లోహియాగా మారవచ్చు. బహుశా అక్కడే లోహియా మరియు జెన్ జెడ్ చివరకు కలుసుకోవచ్చు. వారి జీవనశైలిలో కాదు, వారి రాజకీయాలలో అసలే కాదు, వారసత్వంగా వచ్చిన పరిమితుల పట్ల వారిద్దరికీ ఉన్న అసహనంలో.

వారి సంభాషణ బహుశా వాదోపవాదాలతో, అసౌకర్యంగా మరియు అప్పుడప్పుడు ఉద్రేకపూరితంగా ఉండవచ్చు