దివ్య ఖురాన్ మరియు హదీసు వెలుగు లో జంతువుల పట్ల కరుణ, దయ Kindness towards Animals in the light Quran and Hadis

 

 

 

భూమిపై జీవ వైవిధ్యాన్ని కాపాడుకోవడం ప్రతి ముస్లిం యొక్క  విధి.

దివ్య ఖురాన్ ప్రకారం మానవుడు భూమిపై ఖలీఫా (ప్రతినిధి) Khalifah (vicegerent) గా  పర్యావరణం పట్ల మరియు అన్ని జీవుల పట్ల బాధ్యత కలిగి ఉన్నాడు. భూమిపై అందించిన సంపదను న్యాయంగా ఉపయోగించుకోనేoదుకు  అల్లాహ్ మనిషికి అన్ని హక్కులు మరియు అధికారాలను ఇస్తాడు. అయితే, అన్ని జీవులలో అత్యున్నత స్థానాన్ని ఆక్రమించిన ఖలీఫా (పురుషుడు మరియు స్త్రీ) జంతువులను కరుణతో చూసుకోవాలి మరియు వాటిని హింసించరాదు.

దివ్య ఖురాన్ జంతు రాజ్యానికి విశేషమైన ప్రాముఖ్యతను ఇస్తుంది. దాదాపు రెండు వందల ఖురాన్ ఆయతులు  జంతువులను వివిధ దృక్కోణాల నుండి చర్చిస్తాయి. ఖురాన్ లో పక్షులు, కీటకాలు, అడవి జంతువులు మరియు పెంపుడు జంతువులు సహా 36 జంతువుల పేర్లను స్పష్టంగా ప్రస్తావించబడినాయి. అంతేకాకుండా, ఖురాన్‌లోని అనేక అధ్యాయాలకు అల్-బఖరా (ఆవు), అల్-అన్'ఆమ్ (పశువులు మేపడం), అన్-నహ్ల్ (తేనెటీగ), అన్-నమ్ల్ (చీమ), అల్-అంకబుత్ (సాలీడు) మరియు అల్-ఫీల్ (ఏనుగు) వంటి జంతువుల పేర్లు పెట్టారు. సూరా అల్-అదియత్ (దాడి చేసేవారు/రేసర్లు) కూడా గుర్రాలను సూచిస్తుంది.

సూరా బఖరా (2:205): “వారు భూమిలో  అంతటా అల్లర్లు వ్యాప్తి చేయడానికి మరియు పంటలు మరియు పశువులను నాశనం చేయడానికి ప్రయత్నిస్తారు. అల్లాహ్ కల్లోలాన్ని ఇష్టపడడు.” కాబట్టి అల్లాహ్ దృష్టిలో జంతువులు లేదా మొక్కలు (పంటలు) ఏదైనా మార్పు లేదా నాశనం చేయడం మనిషి చేసిన దుష్కార్యం (ఫసాద్ ఫిల్ అర్జ్), దానికి అతను శిక్షించబడతాడు.

సూరహ్ అల్-జాథియా (45)లోని 4వఆయత్ లో, మానవుల సృష్టిని మరియు సర్వశక్తిమంతుడైన అల్లాహ్ వ్యాప్తి చేసిన వివిధ రకాల జంతువులను విశ్వసించేవారికి అనేక సంకేతాలు ఉన్నాయని, అవి అల్లాహ్ గొప్పతనాన్ని ప్రతిబింబించేలా మరియు గ్రహించేలా చేస్తాయని కూడా పేర్కొనబడింది.

అదేవిధంగా, సూరహ్ అన్-నమ్ల్‌లో ప్రవక్త సోలమన్ చీమల సంఘటన లేదా సూరహ్ అల్-కహ్ఫ్‌లో కుక్కతో గుహ సహచరుల ప్రస్తావన అన్నీ అల్లాహ్ శక్తికి సంకేతాలు.

ఖురాన్ ముస్లింలను జంతువులను దయ మరియు కరుణతో చూసుకోవాలని గట్టిగా ఆదేశించిన వాస్తవాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకుని, అల్లాహ్ ప్రవక్త ﷺ జంతువుల జీవితానికి సంబంధించి అల్లాహ్ ఆదేశాలను పాటించమని ముస్లింలకు అనేక సూచనలు జారీ చేశారు.

అలాంటి కొన్ని సూక్తులు (హదీసులు) క్రింద ఇవ్వబడ్డాయి 

జంతువులను లేదా పక్షులను షూటింగ్ లక్ష్యాల కోసం ఉపయోగించడాన్ని ఇస్లాం నిషేధిస్తుంది.  ప్రవక్త ﷺ ఇలా చెప్పారని ఇబ్న్ అబ్బాస్ వివరించారు, “ఆత్మ ఉన్న దేనినీ లక్ష్యంగా ఉపయోగించవద్దు.” (ముస్లిం)

ఇబ్న్ అబ్బాస్ వివరించారు: మేము ప్రవక్త ﷺ తో కలిసి వెళ్తుండగా, ఒక వ్యక్తి తన గొర్రెలను వధించడానికి కట్టివేసినట్లు చూశాము. అతను జంతువు ముందు తన కత్తిని పదునుపెడుతున్నాడు. ప్రవక్త ముహమ్మద్ ﷺ ఆ వ్యక్తిని మందలించారు.: మీరు దాన్ని (జంతువును) చాలాసార్లు చంపాలనుకుంటున్నారా? (ముస్తాద్రక్ తబరాని)

మరొక చోట, ప్రవక్త ﷺ ఇలా అంటారు: “అన్ని జీవులు దేవుని కుటుంబం (అయల్ Ayal) లాంటివి: మరియు దేవుడు తన కుటుంబానికి అత్యంత ప్రయోజనకరమైన వారిని ఎక్కువగా ప్రేమిస్తాడు.” (అనస్, బుఖారీ ద్వారా వివరించబడింది)

అల్లాహ్ దూత ఇలా అన్నారు: “జంతువు పట్ల క్రూరంగా ప్రవర్తించడం మానవుల పట్ల క్రూరంగా ప్రవర్తించడం లాంటిది.” (మిష్కత్ అల్-మసాబిహ్, బుఖారీ 

ఒకసారి సైనిక యాత్ర నుండి తిరిగి వచ్చినప్పుడు, కొంతమంది సహచరులు ఒక  గూడు నుండి  పక్షి పిల్లలను తీసుకెళ్లారు. తల్లి పక్షి అరుస్తూ ఎగరడం ప్రారంభించింది. ఈ విషయం తెలియగానే, అల్లాహ్ దూత కోపంతో, పిల్లలను తిరిగి గూడులో పెట్టమని ఆదేశించాడు. (అబూ దావూద్)

అబూ హురైరా ద్వారా వివరించబడింది: అల్లాహ్ దూత ఇలా అన్నారు, “ఒక వ్యక్తి రోడ్డుపై నడుస్తుండగా, అధిక దాహం కారణంగా ఒక కుక్క ఊపిరి పీల్చుకుంటూ బురదను నాకడం చూశాడు. అతను ఒక బావిలోకి దిగి తన చెప్పును (నీళ్లతో) నింపి కుక్కకు నీళ్ళు పోశాడు. అల్లాహ్ ఆ పనికిఅ ఇష్టపడ్డాడు మరియు అతనిని క్షమించాడు.” ప్రజలు అడిగారు, “ఓ అల్లాహ్ అపొస్తలుడా! జంతువులకు సేవ చేయడంలో మాకు ప్రతిఫలం ఉందా?” అని అతను అన్నాడు, “(అవును) ఏదైనా జీవికి (జీవికి) సేవ చేసినందుకు ప్రతిఫలం ఉంది.” (బుఖారీ, ముస్లిం) మరొక హదీసులో (బహుశా అదే విధంగా), ఒక చెడ్డ స్వభావం గల స్త్రీ కుక్కకు నీళ్ళు పోసినందుకు క్షమించబడింది.

మరో హదీసులో, అల్లాహ్ దూత  ఇలా అన్నారు, “ఒక స్త్రీ ఆకలితో చనిపోయే వరకు తాళం వేసి ఉంచిన పిల్లి కారణంగా ఆమెను అగ్నిలో (నరకంలో) పడేశారు.” (బుఖారీ)

ఇస్లాం ప్రవక్త ఇలా అన్నారు: “దేవుని జీవుల పట్ల దయ చూపేవాడు తన పట్ల దయ చూపినట్లే.” (బుఖారీ, ముస్లిం)

అల్లాహ్ ప్రవక్త మక్కా నుండి మదీనాకు వలస వచ్చినప్పుడు, అక్కడి ప్రజలు ఒంటెల మూపురాలను మరియు గొర్రెల లావుపాటి తోకలను నరికివేయేవారు. ప్రవక్త ﷺ ఈ అనాగరిక ఆచారాన్ని ఆపమని ఆదేశించారు.

దేవుని దూత జంతువుల ముఖంపై కొట్టడం మరియు ముఖంపై ముద్ర / బ్రాండ్ వేయడం నిషేధించారు. (జాబీర్, ముస్లిం)

ప్రవక్త ముహమ్మద్ ﷺ ప్రజలకు (రేబిస్ కారణంగా) ప్రమాదకరమైన కుక్కలను చంపాలని చెప్పారు, కానీ మందల (రక్షణ) కోసం, వేట కోసం మరియు సాగు భూమి (రక్షణ) కోసం కుక్కలను ఉంచుకోవాలని సలహా ఇచ్చారు. (ముస్లిం)

ప్రవక్త(స) ఏదైనా జంతువు అధిక బరువుతో లేదా ఆహారం లేకుండా ఉన్నట్లు చూసినట్లయితే, అతను యజమానితో, "జంతువులతో వ్యవహరించేటప్పుడు దేవునికి భయపడండి" అని చెప్పేవారు. (బుఖారీ)

ప్రవక్త ముహమ్మద్ ﷺ జంతువులపై క్రూరత్వం కలిగించే రక్త క్రీడను (కోడి పోరాటం, జంతువుల పోరాటం వంటివి) నిషేధించారు.

ప్రవక్త(స) తన అనుచరులు క్రీడల కోసం వేటాడటం కూడా నిషేధించారు.

ఒంటెల వీపుపై పనిలేకుండా కూర్చోవడాన్ని ప్రవక్త ﷺ మందలించారు, ఆయన ఇలా అన్నారు, "మీ జంతువుల వీపులను కూర్చునే సీట్ గా పరిగణించవద్దు." అదేవిధంగా, గుర్రాలను అనవసరంగా జీనుతో ఉంచుకోవడాన్ని ఆయన నిషేధించారు. [ముస్లిం]

అబ్దుర్ రెహమాన్ ఇబ్న్ ఉత్మాన్ ఇలా అన్నారు: ఒక వైద్యుడు ఔషధంలో కప్పలను వేయడం గురించి ప్రవక్త ﷺను సంప్రదించినప్పుడు, వాటిని చంపడాన్ని ప్రవక్త (స)నిషేధించారు. (బుఖారీ)

ఖస్వా అనే ఒంటె మన ప్రవక్త ﷺకి చాలా ప్రియమైనదని అందరికీ తెలుసు.

ప్రవక్త ముహమ్మద్ ﷺ తన పిల్లి ముయెజ్జాను ఎంతగానో ఇష్టపడేవాడని చెబుతారు, 

“రెండు రకాల చనిపోయిన జంతువులు మాకు చట్టబద్ధం చేయబడ్డాయి. అవి చేపలు మరియు మిడతలు.” (అబ్దుల్లా ఇబ్న్ ఉమర్, ఇబ్న్ మాజా, ముస్నాద్ అహ్మద్, బైహకీ)

స్కాటిష్ చరిత్రకారుడు విలియం మోంట్‌గోమెరీ వాట్, ముహమ్మద్ ﷺ కరుణామయుడైన మానవుడని మరియు జంతువుల పట్ల ఆయన దయ గొప్పదని రాశారు. ఈ విషయంలో వాట్ కింది సంఘటనను ఉదహరించారు:

మక్కా వైపు కవాతు చేస్తున్నప్పుడు, ప్రవక్త(స) సైన్యం తన కుక్కపిల్లలతోకలసి ఉన్న  ఒక ఆడ కుక్కను చూసింది. ప్రవక్త(స) వాటిని హాని చేయవద్దని ఆదేశించడమే కాకుండా, సైన్యం వెళ్ళుతున్నప్పుడు వాటిని రక్షించడానికి ఒక సహచరుడిని కూడా నియమించారు.

సమోసా కథ The Story of the Samosa

 

సమోసా దక్షిణాసియాలో ఉద్భవించిందని చాలామంది భావిస్తున్నప్పటికీ, దాని మూలాలు మధ్య ఆసియా మరియు  మధ్యప్రాచ్యంలో ఉన్నాయి.

10వ శతాబ్దం నుండి 13వ శతాబ్దాల నాటి అరబ్ వంట పుస్తకాలలో, పేస్ట్రీలను 'సాన్‌బుసాక్' అని పిలుస్తారు, ఇది పర్షియన్ పదం 'సాన్‌బోసాగ్' నుండి ఉద్భవించింది.

సమోసా ప్రపంచంలోని వివిధ మూలల్లో తన అద్భుతమైన ప్రయాణాన్ని ప్రారంభించింది. ఈజిప్ట్ నుండి లిబియా వరకు మరియు మధ్య ఆసియా నుండి భారతదేశం వరకు, వివిధ పేర్లతో విస్తృత ఖ్యాతిని సంపాదించింది.

మొదట్లో సంసా అని పిలువబడేది, మధ్య ఆసియాలోని చారిత్రక రికార్డులు దీనిని సంబుసాక్, సంబుసాక్ లేదా సంబుసాజ్ అని కూడా పేర్కొన్నాయి, అన్నీ వాటి మూలాలను పర్షియన్ పదం సంబోసాగ్ నుండి గుర్తించాయి.

గత ఎనిమిది శతాబ్దాలుగా, సమోసా దక్షిణాసియా వంటకాల్లో అపారమైన ప్రజాదరణను కలిగి ఉంది. రుచికరమైన వంటకం సమోసా సుల్తానులు మరియు చక్రవర్తుల భోజనశాలలను అలంకరించింది.చారిత్రాత్మకంగా, మధ్య ఆసియా సమాజాలలో, సమోసాలు ముఖ్యంగా ప్రయాణ సమయంలో ఇష్టపడేవారని నమ్ముతారు’ సమోసాలు పరిమాణంలో చాలా చిన్నవిగా ఉంది ప్రయాణికులకు అనుకూలమైన చిరుతిండిగా మారాయి.

సమోసా గురించిన తొలి నమోదు చేయబడిన ప్రస్తావనలలో ఒకటి 11వ శతాబ్దపు ఇరానియన్ చరిత్రకారుడు అబుల్-ఫజల్ బెయ్హాకి రచన తారిఖ్-ఇ బెయ్హాఘి లో ప్రస్తావించ బడినది. ఇరాన్ లో  దీనిని 'సంబోసా' అని పిలుస్తారు.పర్షియన్ మాన్యుస్క్రిప్ట్ నిమత్నామా-ఇ-నసీరుద్దీన్-షాహి సమోసాలను ఎలా వండాలో వివరిస్తుంది

దక్షిణాసియాకు సమోసా పరిచయం ముస్లిం ఢిల్లీ సుల్తానేట్ కాలం నాటిది, 1300 సంవత్సరంలో, పండితుడు మరియు ఆస్థాన కవి అమీర్ ఖుస్రో, తన రచనలలో యువరాజులు మరియు ప్రభువులు 'మాంసం, నెయ్యి, ఉల్లిపాయ మొదలైన వాటితో తయారు చేసిన సమోసా'ను ఆస్వాదించారని నమోదు చేశారు.

నిమత్నామా-ఇ-నసీరుద్దీన్-షాహి (సుమారు 16వ శతాబ్దం) అనే పర్షియన్ మాన్యుస్క్రిప్ట్‌తో కూడిన మధ్యయుగ భారతీయ వంట పుస్తకంలో సమోసాలు వడ్డిస్తున్నట్లు చూపించారు.

మొరాకో యాత్రికుడు ఇబ్న్ బటుటా 14వ శతాబ్దంలో ఢిల్లీలోని మొహమ్మద్ బిన్ తుగ్లక్ ఆస్థానంలో విలాసవంతమైన విందులలో వడ్డించిన మాంసఖండం మరియు బఠానీలతో నిండిన సమోసా గురించి ప్రస్తావించాడు  ఇది హైదరాబాద్‌లో "లుఖ్మీ"గా దాని వారసత్వాన్ని కొనసాగిస్తుంది.

దక్షిణాసియా వీధి ఆహారం street foodలో అంతే ప్రియమైన వైవిధ్యం సమోసా చాట్. ఈ రుచికరమైన వంటకంలో సమోసా పైన పెరుగు, చింతపండు చట్నీ, సన్నగా తరిగిన ఉల్లిపాయలు మరియు మసాలా వేయాలి. విభిన్న రుచులు, ఉష్ణోగ్రతల అద్భుతమైన కలయిక ఒక సంచలనాత్మక అనుభవాన్ని సృష్టిస్తుంది. 

మధ్యధరా సమీపంలోని అరబ్ దేశాలలో, అర్ధ వృత్తాకార 'సంబుసాక్' ఉల్లిపాయ, ఫెటా చీజ్ మరియు పాలకూరతో కలిపి ముక్కలు చేసిన చికెన్ లేదా మాంసం యొక్క ఆహ్లాదకరమైన ఫిల్లింగ్‌ను కలిగి ఉంటుంది.

మాల్దీవుల వంటకాల్లో తయారుచేసిన సమోసా రకాలను బాజియా అని పిలుస్తారు. అవి చేపలు లేదా ట్యూనా మరియు ఉల్లిపాయలతో కూడిన మిశ్రమంతో నిండి ఉంటాయి.

ఇండోనేషియాలో, సమోసాలను స్థానికంగా సమోసా అని పిలుస్తారు, స్థానిక రుచికి అనుగుణంగా బంగాళాదుంప, జున్ను, కర్రీ, రౌసాంగ్ లేదా నూడుల్స్‌తో నింపుతారు. దీనిని సాధారణంగా సాంబల్‌తో చిరుతిండిగా వడ్డిస్తారు. సమోసా ఇండోనేషియా పాస్టెల్, పనాడ మరియు ఎపోక్-ఎపోక్‌తో దాదాపు సమానంగా ఉంటుంది

మధ్య ఆసియాలోని టర్కిక్ మాట్లాడే దేశాలలో, 'సోమ్సా' ఫిల్లింగ్‌లో ముక్కలు చేసిన గొర్రె మాoసం మరియు ఉల్లిపాయలు ఉంటాయి, అయితే జున్ను, గొడ్డు మాంసం మరియు గుమ్మడికాయ వైవిధ్యాలు కూడా బాగా ప్రాచుర్యం పొందాయి. 

ఆఫ్రికా హార్న్‌లో, ముఖ్యంగా ఇథియోపియా, సోమాలియా మరియు ఎరిట్రియాలో 'సంబుసా' ప్రధాన ఆహారంగా ముఖ్యమైన స్థానాన్ని కలిగి ఉంది. ఈ ప్రతిష్టాత్మకమైన చిరుతిండిని సాంప్రదాయకంగా రంజాన్, క్రిస్మస్ మరియు ఇతర పండుగ వేడుకల వంటి ప్రత్యేక సందర్భాలలో వడ్డిస్తారు.

ప్రస్తుత కాలంలో, ప్రపంచవ్యాప్తంగా అనేక ప్రాంతాలలో సమోసా ఒక ప్రియమైన చిరుతిండిగా మారింది. ప్రపంచవ్యాప్తంగా సమోసా వివిధ అభిరుచులకు అనుగుణంగా ఉంటుంది.

 

 

హైదరాబాద్ సినిమా: నిజాం కాలం నాటి సినిమా సంస్కృతి Hyderabad’s cinema: Film culture of Nizam’s era

 

పరిశోధకురాలు మరియు రచయిత్రి డాక్టర్ సి యామిని కృష్ణ పరిశోధన ఆధారంగా 1948కి ముందు హైదరాబాద్‌లో సినిమా మరియు ఆ తర్వాత వచ్చిన సాంస్కృతిక మార్పులపై దృష్టి సారించారు.

హైదరాబాద్ సినిమా చరిత్ర 1960లలో ప్రారంభమైందనే ప్రజాదరణ పొందిన నమ్మకానికి విరుద్ధంగా, యామిని పరిశోధన హైదరాబాద్ లో  1890ల నాటి విస్తృతమైన సినిమా సంస్కృతిని వెల్లడిస్తుంది.

"టాకీలు" రాకముందే, హైదరాబాద్ చిత్రనిర్మాతలకు సృజనాత్మక కేంద్రంగా ఉండేది. 1922 మరియు 1924 మధ్య, బెంగాలీ చిత్రనిర్మాత ధీరేన్ గంగూలీ నిజాంల ఆదరణ తో ఆరు నుండి ఎనిమిది నిశ్శబ్ద చిత్రాలను నిర్మించారు."వీటిలో కొన్ని నిజాంల సొంత రాజభవనాలలో కూడా చిత్రీకరించబడ్డాయి" అని యామిని పేర్కొన్నారు.

 భారతదేశంలోని మిగిలిన ప్రాంతాలలో చాలా తక్కువ సినిమాలు నిర్మించబడుతున్న సమయంలో హైదరాబాద్ నిశ్శబ్ద సినిమాను రూపొందిస్తోందని అన్నారు.

హైదరాబాద్ సినిమా ఆర్కైవ్‌లు సంస్కృతుల మిశ్రమాన్ని వెల్లడిస్తున్నాయి - ఆంగ్ల చిత్రాలను ఉర్దూలో, తెలుగు చిత్రాలను ఉర్దూలో మరియు మరాఠీ చిత్రాలను ఆంగ్లంలో ప్రచారం చేశారు.

“ నిజాం రాజ్యం సినిమా ప్రమోషన్‌లో చురుకుగా పాల్గొంది. నిజాం ప్రభుత్వం సినిమాలను ప్రారంభించింది, 1940లలో సినిమా అవార్డులను ఏర్పాటు చేసింది మరియు స్టూడియోలకు భూమి మంజూరులను కూడా ప్లాన్ చేయడం ప్రారంభించింది,” అని యామిని అన్నారు.

సామాజిక సామరస్యం కోసం సినిమాను సాధనంగా ఉపయోగించడం గురించి ఒక కథను పంచుకుంటూ, యామిని ఇలా అన్నారు, “ఒక యూరోపియన్ చిత్ర సంస్థ కృష్ణ ప్రసాద్ బహదూర్ రాసిన ‘ప్రేమ్ దర్పణ్’ అనే కవితను చిత్రించడానికి నిజాంను ఒకసారి సంప్రదించింది. ఈ ప్రాజెక్టుకు నిధులు సమకూర్చడానికినిజాం రాజ్యం  అంగీకరించింది, కానీ ఒక షరతుపై: ఈ చిత్రం హిందువులు మరియు ముస్లింల మధ్య సామరస్యాన్ని పెంపొందించాలి.”

యాకుత్ మహల్, మోతీ మహల్ మరియు మరిన్ని నాటి సినిమా దియేటర్లు సామాజిక మైలురాళ్ళు గా నిలిచినాయి.ఆ యుగం నాటి  యాకుత్ మహల్ నేడు కూడా మనుగడలో ఉంది. యాకుత్ మహల్ ఇప్పటికీ పనిచేస్తున్న మరియు అభివృద్ధి చెందుతున్న ఏకైక సింగిల్-స్క్రీన్ థియేటర్ అని యామిని గుర్తించారు. "ఈ థియేటర్ ఆర్ట్ డెకో ఆర్కిటెక్చర్ కు ఒక అద్భుతమైన ఉదాహరణ, యాకుత్ మహల్ నేడు నిజాం శకం నుండి అరుదైన మనుగడలో ఉంది

ఆ కాలంలోని సామాజిక అలవాట్లు కూడా అంతే ఆకర్షణీయంగా ఉన్నాయి. కొంతమంది ప్రేక్షకులు విరామం వరకు సినిమా చూసి, ఆపై రెండవ సగం చూడటానికి వేచి ఉన్న కొత్త వ్యక్తికి తమ టిక్కెట్‌ను అమ్మేవారు. థియేటర్లు బాల్కనీలలో ప్రత్యేకమైన పర్దా విభాగాలను కూడా కలిగి ఉన్నాయి, దీని వలన మహిళలు ఏకాంతంగా సినిమాలను ఆస్వాదించవచ్చు.

మరో ముఖ్యమైన థియేటర్ అయిన మోతీ మహల్ వాస్తవానికి నగరం యొక్క చట్టపరమైన చరిత్రను మార్చివేసింది. అక్కడ జరిగిన ఒక అగ్ని ప్రమాదం 1936లో హైదరాబాద్ సినిమాటోగ్రాఫ్ చట్టం యొక్క సృష్టికి దారితీసింది, నిజాం రాష్ట్రానికి అధికారిక భద్రత మరియు చలనచిత్ర నిబంధనలను తీసుకువచ్చింది.

సికింద్రాబాద్‌లో, ముఖ్యంగా బ్రిటిష్ కంటోన్మెంట్ ప్రాంతంలో, సినిమా థియేటర్లను బ్రిటిష్ వారు నియంత్రించారు.సికింద్రాబాద్ థియేటర్లు ప్రధానంగా ఇంగ్లీష్ మరియు నిశ్శబ్ద చిత్రాలపై దృష్టి సారించాయి.

1960లలో తెలుగు చిత్ర పరిశ్రమ మద్రాస్ నుండి హైదరాబాద్‌కు తరలి పోవడం జరిగింది.

మూలం:సియాసత్ పత్రిక , 8th February 2026