విద్యారంగంలో దక్షిణాది ఎందుకు ముందుకు దూసుకుపోతోంది? ఉత్తరాది ఎందుకు వెనుకబడి ఉంది? Why the South Is Surging Ahead in Education While the North Struggles

 

భారతదేశ విద్యా వ్యవస్థను పరిశీలిస్తే, రెండు భిన్నమైన దృశ్యాలు కనిపిస్తాయి. దక్షిణాన ఉన్న ప్రాంతాల్లో విద్య పట్ల అపారమైన ఉత్సాహం కనిపిస్తుంది. అక్కడ అన్ని మతాలు, కులాలు, వర్గాలు మరియు తెగలకు చెందిన పిల్లలు విద్యను అభ్యసించడంలో ఒకరితో ఒకరు పోటీ పడుతున్నారు. పాఠశాలలు, కళాశాలల సంఖ్య నిరంతరం పెరుగుతుండటంతో అక్షరాస్యత రేటు కూడా మెరుగుపడుతోంది. సైన్స్, టెక్నాలజీ, ఇంజనీరింగ్ మరియు గణితం (STEM) విభాగాల్లో విద్యార్థుల నమోదు రికార్డు స్థాయికి చేరుకుంది; దీనికి అనుగుణంగా ఉపాధి అవకాశాలు కూడా మెరుగుపడుతున్నాయి.

దీనికి భిన్నంగా, ఉత్తర భారతదేశంలో విద్య పట్ల దక్షిణాదిలో ఉన్నంత ఉత్సాహం కనిపించడం లేదు. అక్కడ నాణ్యమైన విద్యా సంస్థల సంఖ్య తక్కువగా ఉంది. లక్షలాది మంది పిల్లలు పేదరికం, కుల వివక్ష మరియు నిర్లక్ష్యం అనే సుడిగుండంలో చిక్కుకుపోయారు. ఈ వ్యత్యాసం యాదృచ్ఛికంగా జరిగింది కాదు; ఇది చరిత్ర, ప్రభుత్వ విధానాలు మరియు లోతైన సామాజిక నిర్మాణాల ఫలితం.

దక్షిణ భారతదేశంలో విద్య విస్తృతంగా వ్యాప్తి చెందడానికి చారిత్రక సామాజిక ఉద్యమాలు, వ్యూహాత్మక ప్రభుత్వ విధానాలు మరియు మెరుగైన మౌలిక సదుపాయాల కలయిక మూలం..

దక్షిణాదిన జరిగిన సాంస్కృతిక ఉద్యమాలు విద్యను సామాజిక న్యాయ సాధనంగా భావించి దాని కోసం పోరాడినవి. ఇది అన్ని వర్గాల ప్రజలలో విద్య పట్ల విస్తృతమైన ఆసక్తిని రేకెత్తించింది. ప్రపంచవ్యాప్త ఉద్యోగ అవకాశాలను కల్పించడానికి ఆంగ్లానికి ప్రాధాన్యత ఇచ్చారు.

దక్షిణ రాష్ట్రాలు మధ్యాహ్న భోజన పథకం వంటి పథకాలలో ముందుగానే సాహసోపేతమైన పెట్టుబడులు పెట్టాయి. ఈ చర్యలు, ముఖ్యంగా బాలికలు మరియు నిరుపేద పిల్లలలో బడి మానేసే వారి సంఖ్యను గణనీయంగా తగ్గించాయి.

నేడు, దక్షిణ రాష్ట్రాలు అధిక సంఖ్యలో కళాశాలలను, సుసజ్జితమైన ప్రయోగశాలలు మరియు సమర్థులైన ఉపాధ్యాయులతో సహా మెరుగైన సౌకర్యాలను కలిగి ఉన్నాయి. ఫలితాలే దీనికి స్పష్టమైన నిదర్శనం.

తాజా గణాంకాల ప్రకారం, కేరళ అక్షరాస్యత రేటు 95.3 శాతంగా ఉంది, ఇది దేశంలోనే అత్యధికం. ఉన్నత విద్యలో తమిళనాడు స్థూల నమోదు నిష్పత్తి (GER) జాతీయ సగటు కంటే చాలా ఎక్కువగా ఉంది. 2020-21లో భారతదేశ ఉన్నత విద్య GER 27.3 శాతంగా ఉండగా, 2022-23 నాటికి అది 28.4 శాతానికి పెరిగింది. అయినప్పటికీ, ఇది ఇప్పటికీ ప్రపంచ ప్రమాణాల కంటే తక్కువగానే ఉంది.

మెరుగైన మౌలిక సదుపాయాలు మెరుగైన ఉద్యోగాలకు దారితీశాయి — ముఖ్యంగా STEM, ఇన్ఫర్మేషన్ టెక్నాలజీ మరియు తయారీ రంగాలలో — ఇది విద్యను ఆకర్షణీయంగా మార్చింది. ఇది మరింత పెట్టుబడిని మరియు విజయాన్ని ఆకర్షించడం ద్వారా స్వీయ-బలోపేత చక్రాన్ని సృష్టించింది. భారతదేశం నేడు ప్రపంచంలోనే STEM గ్రాడ్యుయేట్లను అత్యధికంగా ఉత్పత్తి చేస్తున్న దేశం, ఏటా సుమారు 14 లక్షల మంది STEM గ్రాడ్యుయేట్లు తయారవుతున్నారు.

ఉత్తర భారతదేశం చారిత్రక, ఆర్థిక మరియు లోతుగా పాతుకుపోయిన సామాజిక సవాళ్ల కఠినమైన కలయికను ఎదుర్కొంటోంది, ఉత్తర ప్రదేశ్ మరియు బీహార్ వంటి ఉత్తర రాష్ట్రాలలో జనసాంద్రత చాలా ఎక్కువగా ఉంటుంది. అందరికీ సరిపడా పాఠశాలలను నిర్మించడం మరియు ఉపాధ్యాయులను నియమించడం అత్యంత ఖర్చుతో కూడుకున్న పని. దీనివల్ల తీవ్రమైన ఉపాధ్యాయుల కొరత ఏర్పడి, బహుళ-తరగతి గదుల వల్ల సమర్థవంతమైన అభ్యసన దెబ్బతింటుంది.

ఇటీవలి గణాంకాల ప్రకారం, బీహార్ అక్షరాస్యత రేటు 74.3 శాతంగా ఉంది, ఇది కేరళ కంటే గణనీయంగా తక్కువ. అదేవిధంగా, మధ్యప్రదేశ్, రాజస్థాన్, జార్ఖండ్ మరియు ఉత్తర ప్రదేశ్‌ల అక్షరాస్యత రేట్లు కూడా జాతీయ సగటు కంటే తక్కువగా ఉన్నాయి.

చారిత్రాత్మకంగా, రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలు విద్యపై తక్కువ, ఇతర రాయితీలపై ఎక్కువ ఖర్చు చేశాయి. ‘బేటీ బచావో బేటీ పఢావో’ వంటి ఇటీవలి కార్యక్రమాలు కూడా పరిమిత స్థాయిలోనే ప్రభావం చూపుతున్నాయి, విద్యా నిర్లక్ష్యానికి గల మూలకారణాలను పరిష్కరించడంలో విఫలమవుతున్నాయి.

దక్షిణ భారతదేశం ఆంగ్లాన్ని ముందుగానే స్వీకరించినప్పటికీ, ఉత్తర భారతదేశంలోని అనేక పాఠశాలల్లో హిందీ బోధనా మాధ్యమంగా ఉంది. మంచి ఉద్యోగం పొందడానికి ఆంగ్లమే ఏకైక సరైన మార్గంగా పరిగణించబడుతుంది. ఈ భావన స్థానిక పాఠ్యప్రణాళికను "నిరుపయోగమైనది"గా భావించేలా చేస్తుంది, ఇది పిల్లలను పాఠశాలలో చేర్పించడానికి వారి ప్రేరణను తగ్గిస్తుంది.

దేశవ్యాప్తంగా విద్యా రంగంలో కొన్ని సానుకూల పురోగతి కూడా ఉంది. తాజా UDISE+ (యూనిఫైడ్ డిస్ట్రిక్ట్ ఇన్ఫర్మేషన్ సిస్టమ్ ఫర్ ఎడ్యుకేషన్) 2025-26 నివేదిక ప్రకారం:

1. డ్రాపౌట్ రేట్లు తగ్గాయి. ప్రిపరేటరీ దశలో (3-5 తరగతులు) డ్రాపౌట్ రేటు 2.3 శాతం నుండి 1.8 శాతానికి తగ్గింది, అయితే సెకండరీ దశలో (9-12 తరగతులు) ఇది 8.2 శాతం నుండి 7.0 శాతానికి తగ్గింది.

2. విద్యార్థులు చదువు కొనసాగించే రేట్లు మెరుగుపడ్డాయి. పునాది దశలో 98.5 శాతం, ప్రాథమిక సన్నద్ధత దశలో 91.1 శాతం, మధ్యస్థ దశలో 83.7 శాతం, మరియు మాధ్యమిక దశలో 51.9 శాతం మంది విద్యార్థులు తమ విద్యను కొనసాగిస్తున్నారు.

3. ఉన్నత విద్యలో చేరికలు పెరిగాయి. ఉన్నత విద్యలో మొత్తం నమోదు 2014-15లో 3.42 కోట్లు ఉండగా, 2022-23 నాటికి అది 4.46 కోట్లకు పెరిగింది.

అయితే, ఈ జాతీయ సగటు గణాంకాలు ప్రాంతీయ అసమానతలను కప్పిపుచ్చుతున్నాయి; ఎందుకంటే ఉత్తర రాష్ట్రాలతో పోలిస్తే దక్షిణ రాష్ట్రాల పనితీరు గణనీయంగా మెరుగ్గా ఉంది. ఈ అంశాలు ఒకదానికొకటి తోడై సమస్యను మరింత జటిలం చేస్తున్నాయి. పేదరికం పిల్లలను పనిలోకి నెట్టేస్తుంటే, కుల వ్యవస్థ వారికి "విద్య అవసరం లేదు" అని నమ్మిస్తోంది. దీనివల్ల ప్రభుత్వాలు కూడా విద్యపై తక్కువ పెట్టుబడి పెడుతున్నాయి — ఇలా ఈ దుష్టచక్రం కొనసాగుతూనే ఉంది.

అయినప్పటికీ, దక్షిణ భారతదేశం సాధించిన విజయం మార్పు సాధ్యమేనని నిరూపిస్తోంది. ఉత్తర భారతదేశానికి కేవలం మరిన్ని పాఠశాలలు మాత్రమే కాదు, విద్య పట్ల సమాజం చూసే దృక్పథంలోనే మౌలిక మార్పు అవసరం.

విద్య అనేది మానవ మూలధనానికి పునాది మరియు దేశాభివృద్ధికి మార్గం. భారతదేశం తన విద్యాపరమైన అంతరాన్ని పూడ్చుకోనంత వరకు, దాని అభివృద్ధి ప్రస్థానం అసంపూర్ణంగానే ఉంటుంది. అంతేకాకుండా, ఈ అంతరం దేశంలోని అత్యంత మొండిగా, తీవ్ర ప్రభావం చూపే అసమానతలలో ఒకటిగా మిగిలిపోతుంది.